Kur’an “Kimin ömrünü uzatırsak, zamanla yaratılış olarak onu tersine çeviririz. Buna rağmen hala akıllarını kullanmayacaklar mı?” (Yasin 68)
Her birimize belli bir ömür süresi verilmiştir. İmtihan gereği bazılarımızın ömrü kısa bazılarımızın ki ise uzundur. Ömrümüz ister kısa isterse uzun olsun, her birimiz bu süreyi ebedi hayatımızı kazanmak için kullanmalıyız. Ebedi hayatı kazanmanın yolu ise Kur’an’a göre inanmak ve yaşamaktan geçer.
İşte insan genç iken bu sürenin farkına varmalı, zamanını Allah’ın razı olduğu şekilde geçirmelidir. Genç iken baharda açan taze, nazenin çiçek gibi olan akıl, kalp, ruh, vicdan gibi manevi duyularımız ile göz, kulak, el, ayak ve benzeri maddi organlarımızı en iyi bir şekilde Kur’an’ı anlamaya ve yaşamaya sarf etmeliyiz. Salih amellerde koşuşturmalı her daim güzelliğe ve iyiliğe öncülük etmeliyiz.
Eğer böyle yapmazsak ve ömür süremiz bizi yaşlılığa ulaştırırsa tutan ellerimiz tutmaz olacak, gören gözlerimiz ya görmez ya da çok az görür olacak, bir saat gibi çalışan aklımız çalışmaz ya da çok az çalışır olacak, duyan kulaklarımız ya çok az ya da duymaz olacaktır. Çocukluk devresinde aciz, yardıma muhtaç olduğumuz gibi yaşlılık evresinde daha çok aciz, daha çok yardıma muhtaç bir hale gelebiliriz. Bu hal gelmeden önce aklımızı başımıza almalı, elimizden geleni yapmalı, bize verilen müthiş potansiyeli Allah yolunda, Allah’ın razı olduğu şekilde kullanmalıyız.
Ne mutlu o insana ki ömür sermayesini Kur’an’a uygun inanmaya ve yaşamaya harcamaktadır ve harcamıştır.
Veyl olsun, yazıklar olsun o insana ki ömür sermayesini Kur’an’a göre değil de ya heva ve hevesine ya da başka insanların din dediğine harcamaktadır ve harcamıştır.
“Sizi, Allah yarattı, sonra da sizi vefat ettirecek. Sizden kiminiz de bilir bir haldeyken, hiçbir şey bilmeyen ihtiyar bir bunak oluncaya dek yaşatılır. Allah, Her Şeyi Bilen’dir, Her Şeye Gücü Yeten’dir.” (Nahl 70)
